Desert Pavilion Chronicle

คนสูงศักดิ์ผู้ร่วงหล่นสู่ฝุ่นทรายเอ๋ย โปรดรับฟังถ้อยคำของคนแก่ตาบอดผู้นี้... ถ้อยคำบอกกล่าวถึงบทเรียนที่เมือง Gurabad ได้รับ ถ้อยคำเกี่ยวกับดอกไม้สร้างจากมือมนุษย์ที่มลายสิ้นในชั่วอึดใจ ถ้อยคำเล่าถึงราชาผู้เกิดมาอย่างต่ำต้อย รวมถึงแรงคลั่งรักและความโกรธเกรี้ยวของญิณ... ตำนานเล่าขานไว้ว่า หลังคู่ครองของราชันทรายชาดจากไป เขาได้ทำสัญญากับมนุษย์ธรรมดาโดยมีญิณเป็นทูต มีเพียงผู้ที่จิตใจยังไม่ผ่านความยากลำบากจนแข็งกระด้าง และผู้ที่ยังไม่ถูกความลวงหลอกกลืนกินเท่านั้น ถึงมีสิทธิ์เป็นราชาผู้ปกครองฝ่ายมนุษย์ ประหนึ่งโหราจารย์ผู้ชี้นำฝูงแกะที่สับสนหลงทาง ด้วยเหตุฉะนี้ ภายใต้ความเมตตาและความเข้มงวดของผู้เป็นนาย ญิณก็มีตัวเลือกเกิดขึ้นภายในใจ... Ormazd คนเลี้ยงแกะที่ยังหนุ่มแน่นในตอนนั้น ได้ตกสู่ห้วงความรักร่วมกับ Liloupar ผู้ถือกำเนิดจากบงกช "ข้าจะมอบพรให้เจ้าไปอีกสิบภพสิบชาติ ทว่าราคาที่ต้องแลกนั้นคือคมดาบแห่งการแก้แค้น และสุราสีโลหิตที่หลั่งริน" "เพราะแรงคลั่งรักของญิณย่อมควบคู่ไปด้วยตัณหาความละโมบ และสุดท้ายจะจบด้วยการแก้แค้นที่ยุติธรรมสำหรับตัวเอง" ภายใต้แสงจันทร์ส่อง Ormazd หาได้เก็บเอาคำเตือนมาใส่ใจ... ราวกับคิดว่าโทษทัณฑ์แห่งโชคชะตานั้น ยังไกลห่างจากชายหนุ่มผู้กล้าหาญไปไกลแสนไกล ภายใต้การช่วยเหลือของญิณ คนเลี้ยงแกะหนุ่มได้กลายเป็นผู้นำของชนเผ่าเร่ร่อน เวลาต่อมา Ormazd คว้าชัยเหนือผู้ปกครองดินแดนอื่นอีกมากมาย และขึ้นครองบัลลังก์ชาวมนุษย์ในที่สุด เมือง Gurabad เป็นดั่งดอกไม้ที่บานสะพรั่งบนหินผาด้วยการสร้างจากมือมนุษย์ และกลายเป็นนครหลวงของมวลมนุษย์ คนเลี้ยงแกะ Ormazd หรือก็คือราชาชาวมนุษย์ในปัจจุบัน ผู้เป็นตัวแทนของนายแห่งทรายชาด ถึงกระนั้น ขณะที่ดอกไม้สดเบ่งบานล้วนมีแต่คนเชยชมกลิ่นหอมรัญจวน ผู้ใดเล่าจะคิดไปถึงว่า... สิ่งที่ก่อร่างสร้างขึ้นหลังการบานสะพรั่งนั้น กลับเป็นผลแห่งความตายรสขมขื่นและรุนแรง Xiphos ก้าวเข้าสู่เส้นทางอันมุ่งไปนครแห่งไพลิน ตามตำนานในอดีตที่อาจารย์ได้เล่าให้ฟัง บทเรียนของเมื่อวานที่ถูกฝังกลบใต้ทรายสีทองในวันนี้ พรุ่งนี้จะเริ่มเปิดการแสดงขึ้นอีกครั้งในช่วงเวลาที่สายลมพัดไม่รู้จบ...