Flower of Paradise Lost
BRACER
Ay-Khanoum's Myriad
มีเพียงญินเท่านั้นที่จำเรื่องในกาลก่อนได้ จ้าวแห่งบุปผานั้นถูกสวรรค์ทอดทิ้ง ร่างกายที่สง่างามสูงส่งโรยราทรุดโทรม เผ่าพันธุ์ก็โดนลงทัณฑ์จนเสียสติไป... ตำนานเล่าว่าจ้าวแห่งบุปผาเคยท่องไปในดินแดนที่แห้งแล้งทุรกันดาร เป็นเวลาเจ็ดสิบสองคืน... ส้นเท้าถูกกรวดที่ไร้ความปรานีบาดลึกฉีกขาด ปากแผลที่ได้รับมีสายไหลนองออกมาเป็นน้ำพุใส และกลายเป็นลำธารที่ไร้ขอบเขต จากนั้นสายน้ำของลำธารก็ไหลรดสวนเขียวขจี ผลิดอกอุบลชาติสีน้ำเงินราวราตรีออกมา... ดอกอุบลชาตินี้คือมารดาของญิน ซึ่งญินถือกำเนิดเกิดจากความฝันอันเมามาย และความทรงจำอันขื่นขมของการสูญเสีย เดิมทีญินเป็นสิ่งมีชีวิตที่ฉลาดหลักแหลม พวกนางทั้งหมดกลับเสพติดความฝันที่ไร้เดียงสาและความรักที่ราวกับความฝันอันแสนหวาน ระลึกถึงพระคุณผู้สร้างด้วยซาบซึ้ง ญินสัมผัสแขนของนายหญิง เพื่อสวมมงกุฎดอกเบญจมาศป่าลงบนศีรษะของนาง "จ้าวแห่งดอกไม้เอ๋ย จ้าวแห่งสวนขจี ได้โปรดอยู่ที่นี่ ได้โปรดอย่าได้ทอดทิ้งข้า!" "ใช่แล้ว ใช่แล้ว มารดาแห่งความฝัน เมรัยและการลืมเลือน ได้โปรดเป็นราชินีของสวนแห่งนี้ด้วยเถิด" เพราะเหล่าญินที่แสนอ่อนโยน จึงอดไม่ได้ที่จะอยู่ต่อ เทพที่ถูกเนรเทศจึงได้พักอยู่ในสวนที่ดอกไม้บานสะพรั่ง ทุกย่างก้าวที่นางหยุดเดิน จะมีดอกไม้สีม่วงงดงามราวแสงจันทร์เบ่งบานขึ้นมา นามว่า "Padisarah"
