บันทึกช่างฝีมือนิรนาม

บันทึกช่างฝีมือนิรนาม

ยิ่งขุดลึกลงไปเท่าไร กลิ่นเหม็นที่น่าขยะแขยงสุดจะบรรยาย ก็ยิ่งทวีความรุนแรง บางทีอาจเพราะที่นี่เต็มไปด้วยความชื้นและเชื้อรา... ราสีขาวและคราบแร่ธาตุที่ยากจะอธิบายได้ มักจะส่งกลิ่นที่ไม่ดีต่อสุขภาพออกมาเสมอ... แต่นั่นไม่ใช่สาเหตุเดียวที่ทำให้ที่นี่ดูไม่ชอบมาพากล ตอนแรก (...) รู้สึกว่าที่นี่ดู "ไม่ค่อยเป็นมงคล" เท่าไหร่นัก แม้แต่ตัวเธอเอง ในตอนนั้นก็ไม่ได้พูดอะไรที่แปลกไปกว่านี้ แต่ทว่าเมื่อการก่อสร้างดำเนินต่อไป จู่ ๆ ก็มีช่างฝีมือคนหนึ่งซึ่งมาจาก (...) คลุ้มคลั่งขึ้นมา เขากรีดร้องพร้อมกับร้องไห้สลับกับหัวเราะ และพูดซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่า เขาเห็นเงาดำสูงใหญ่อย่างเหลือเชื่อ ที่ทั้งอัปลักษณ์และอ้วนเผละอยู่ใต้น้ำอย่างไร และมันส่งเสียงร้องอันน่าสยดสยองและหยาบคาย ทั้งยังสั่งให้เขาคุกเข่าให้กับ "เจ้านาย" ของมันได้อย่างไร หัวหน้างานพาตัวเขาออกไป ทว่าความรู้สึกไม่สบายใจ ได้เริ่มลุกลามไปในหมู่คนงานเสียแล้ว ฟองอากาศและกระแสน้ำวนที่ผุดขึ้นมาจากน้ำเหม็นนั้น ยังพอจะอธิบายได้ว่าเป็นปรากฏการณ์ของธาตุตามปกติ แต่เสียงและเสียงกระซิบที่ดังขึ้นมาเป็นครั้งคราวเหล่านั้น แม้แต่ฉันเอง ก็ไม่สามารถหาคำอธิบายที่สมเหตุสมผลมาอธิบายพวกมันได้ จากด้านหลังกำแพงพวกนั้น... หรือไม่ก็ข้างใต้กำแพงนั้น ฉันเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน... ฉันได้ยินเสียงบางอย่างที่ดูน่าสงสัย มันทั้งแผ่วเบาและเลือนราง คล้ายกับมีบางอย่างกำลังวิ่งผ่านกำแพง คนงานกระซิบกระซาบกันทั้งที่ตัวสั่นเทา ความหวาดกลัวจนแทบบ้าและคำพูดตะกุกตะกักนั้น บ่งบอกเป็นนัยว่า คำสาปที่ทุกคนไม่อาจจินตนาการ และไม่อาจดูหมิ่นนั้นซ่อนอยู่ใต้ห้วงน้ำลึก และสิ่งที่พวกเราทำลงไปก็ได้ปลุก "มัน" ให้ตื่นขึ้นมาจากการหลับใหลอันยาวนานหลายยุคสมัยนับไม่ถ้วนเสียแล้ว ไม่มีใครสามารถรอดออกไปจากโบราณสถานแห่งนี้ได้ และถึงแม้จะมีคนทำได้จริง พวกเขาก็ไม่สามารถเล่าเรื่องทั้งหมดให้คนอื่นฟังได้... เพราะผู้คนจะคิดว่าเป็นแค่คำพูดเพ้อเจ้อเท่านั้น ฉันไม่สามารถอธิบายความหวาดกลัวอันน่าชิงชัง และน่ารังเกียจนี้ด้วยแนวคิดปกติได้ เพราะกำแพงเหล่านั้น.... กำแพงที่ชื้นแฉะ และเต็มไปด้วยเชื้อราซึ่งรองรับเพดานโค้งนั้น น่าจะสร้างจากอิฐหินแข็งเนื้อตัน และเสียงสะท้อนที่เกิดจากการเคาะก็ยืนยันข้อเท็จจริงนี้ อย่างไรก็ตาม เสียงกรอบแกรบอันน่าสะพรึงกลัวเหล่านั้น ยังคงก้องกังวานท่ามกลางราตรีอันมืดมิด ความวุ่นวายและเลือนรางของมัน ทำให้ฉันที่นอนหลับอย่างกระสับกระส่ายมาตลอดสะดุ้งตื่นขึ้นมา หัวหน้างานพูดปลอบให้พวกเราสบายใจ เพราะเธอไม่ได้ยินเสียงผิดปกติใด ๆ เธอจึงอธิบายแค่ว่า เป็นเพราะเราพักผ่อนไม่เพียงพอถึงได้หูแว่วไปเอง ด้วยความเห็นใจ เธอจึงยื่นขอเสบียงให้กับพวกเราเพิ่มเติม แต่ความกลัวที่แพร่กระจายในหมู่คนงาน กลับรุนแรงมากเสียจน... (เนื้อหาต่อจากนี้ถูกลบออกอย่างจงใจ จนไม่สามารถอ่านได้)