สุนทรีย์แห่งผู้ถักทอปัญญา

สุนทรีย์แห่งผู้ถักทอปัญญา

<image name=UI_ReadPic_121318 /> (แก้วไวน์ที่ตกแต่งอย่างวิจิตรบรรจง ว่ากันว่าเป็นโทเคนที่ Reed Miller ผู้ก่อตั้งกองโจรล่าสมบัติได้ทิ้งเอาไว้) ตำนานเล่ากันว่า ถ้วยไวน์ของจอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ เคยเต็มไปด้วยไวน์ชั้นดีที่เลอรสที่สุดในโลก และยังเคยเก็บไวน์ราคาถูกกับหยดน้ำตาอันขมขื่น และโสโครกที่สุดในตรอกซอกซอยเอาไว้ด้วย นั่นคือช่วงเวลาที่สายฝนโลหิตดำค่อย ๆ กลายเป็นตำนานที่น่าสะพรึงกลัว ผู้หล่อคบไฟได้ขอความเมตตากรุณาจากประมุขคนใหม่ของ Snezhnaya ให้กับผู้คนย่านชายขอบ อาจเป็นเพราะต้องการตอบแทนบุญคุณของ Tsaritsa จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ได้เลิกแสวงหาทรัพย์สินจากเหล่าชนชั้นสูงที่สูญเสียอำนาจอีก เขาใช้ตัวตนและนามแฝงที่แตกต่างกันนับไม่ถ้วน ปลอบโยนความเจ็บช้ำของผู้คนผ่านบทเพลงและไวน์เลิศรส ว่ากันว่าจอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ภายใต้หน้ากากสีเงินนั้น มีใบหน้าที่สวยงามราวกับภูตแห่งแดนหิมะ เข้าร่วมงานเต้นรำของเหล่าชนชั้นสูงด้วยมารยาทที่สมบูรณ์แบบ และนอนเมาอยู่ในงานเลี้ยงฉลองของสามัญชนอย่างเป็นตัวเอง ถักทอเรื่องราวที่ชวนให้ผู้มีชีวิตธรรมดา ๆ อย่างว่างเปล่าสองประเภทนี้ เกิดความประทับใจและจินตนาการไปไกล "มาร้องเพลงฉลองให้กับช่วงเวลาที่ได้ดื่มด่ำนี้เถอะ ภูตที่รักของฉัน" "แด่มงกุฎที่หนีไม่พ้นการผุพัง และนามของจอมโจรผู้เป็นอมตะ" "ขโมยเอาหยดน้ำตาแห่งความเศร้าโศกจากโลกนี้ และส่งจุมพิตเย้ยหยันให้แก่เทพเจ้า" "ไม่ใช่เพื่อความสุข ไม่ใช่เพื่ออำนาจ แต่เพื่อรอยยิ้มของคนรักเท่านั้น" จากเสียงกระซิบข้างหมอนของคนรัก และเสียงตะโกนอาละวาดของคนขี้เมา ผู้คนต่างหลงใหลในตัวจอมโจรผู้กล้าที่ทำได้ทุกอย่างในบทเพลงนั้น จนกระทั่งผู้ขับร้องและตัวเอกในบทเพลงกลายเป็นปริศนา และถูกกวีนับไม่ถ้วนขับร้องต่อไปในค่ำคืนที่แสนจะน่าเบื่อหน่าย...