บันทึกของนายทหาร (III)

บันทึกของนายทหาร (III)

ถึง... ฉันไม่รู้ว่าจะเขียนให้ใครดี บางทีอาจจะเขียนให้ตัวเองก็ได้ เพื่อพิสูจน์ว่าสติปัญญาที่อ่อนแออย่างน่าขันนี้ยังเคยเป็นของตัวฉัน ในช่วงเวลาสั้น ๆ ก่อนที่จะถูกดินแดนแห่งนี้ และเรื่องน่ารังเกียจที่เราทำกันอยู่กลืนกินไปซะก่อน ฉันชื่อ Pyotr Dmitriyevich Orlov เป็นผู้รับใช้ท่าน Tsaritsa แห่ง Snezhnaya และดินแดน Snezhnaya ทั้งหมดอยู่ในสังกัดหน่วยที่หกของ Nod-Krai ฉันเป็นลูกชายคนที่สองของ Dmitriy Sergeyevich Orlov และ Yevfrosinya Ivanovna Orlova ฉันไม่ได้รู้สึกถึงความต่ำต้อยอะไรในชาติกำเนิดของตัวเอง คนในหน่วยของเราเสียชีวิตอยู่ที่นี่หมดแล้ว มีเพียงนายทหาร E. Smirnova ที่หนีออกจากหุบเขาไปได้จากการเสียสละของสิบเอก A. Volkov และไปส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือจากคนตายไปยังสำนักงานออกแบบ หากพวกคุณเห็นกระดาษแผ่นนี้ ช่วยบอกกับหัวหน้าของเราทีว่า นายทหาร Smirnova ไม่ใช่ทหารหนีทัพ และไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับภัยพิบัติที่เกิดขึ้นที่นี่ การทดลองบ้า ๆ ของ A. Z. Karnatsky และ V. A. Preobrazhensky ต่างหากที่เป็นต้นตอของเหตุการณ์ทั้งหมด พวกเขาตายหมดแล้ว ขอท่าน Tsaritsa โปรดจงสาปแช่งความตายของพวกเขา พวกเขาจะไม่มีวันได้หลับอย่างสงบอยู่ในทุ่งหิมะที่ปราศจากมลทินนี้ไปชั่วกาล ฉันไม่รู้ว่าพวกเขาทำเรื่องลบหลู่อะไรไป และก็ไม่อยากรู้ด้วย สีสันนั้นเพียงแค่กลืนกินทุกอย่าง ไม่มีอะไรเหลือเลย ไม่มีอะไรเหลืออีกต่อไป เดิมทีพวกมันอยู่ในก้อนหินบ้านั่น ก้อนหินบ้าก้อนนั้น ก้อนหินที่ตกลงมาจากดวงจันทร์ Karnatsky กับ Preobrazhensky ช่วยกันปลุกพวกมันให้ตื่นขึ้นมา (คำสบถหยาบคายที่ค่อนข้างเข้าใจได้ยากถูกเขียนซ้ำ ๆ อยู่บนกระดาษหลายสิบรอบ) ฉันไม่รู้ว่าพวกมันต้องการอะไร พวกมันมาแล้ว Paraskeviya โอ้ Parashka ที่รัก ได้โปรดยกโทษให้พี่ชายคนนี้ด้วย ท่าน Tsaritsa ได้โปรดอภัยให้กับทุกสิ่งที่กระผมทำไปด้วย พวกมันมาแล้ว ช่วยด้วย พวกมันมาแล้ว ฉันไม่อยากตาย ฉันไม่อยากตาย ฉันไม่อยากตาย ฉันไม่อยากตาย ฉันไม่อยากตาย ฉันไม่...