กิ่งก้านขาวแรกแย้ม
กิ่งใหม่ก้านหนึ่ง ซึ่งเก็บมาจากศูนย์กลางของโลก
ครั้งหนึ่งเคยมีต้นไม้ยักษ์ที่ครอบคลุมทั่วทั้งโลกเอาไว้ ซึ่งกิ่งก้านนี้ ก็เป็นส่วนหนึ่งของมันเช่นกัน แม้ว่ามันจะถูกหักออกจากต้น แต่สายสัมพันธ์กับต้นไม้นั้นกลับยังคงเชื่อมโยงมิแปรผัน ดังนั้น ตราบใดที่ต้นไม้ยักษ์สีขาวอันเป็นสัญลักษณ์ของศูนย์กลางโลกไม่ตายจาก กิ่งไม้ก็จะไม่มีวันเหี่ยวเฉาเช่นกัน
"ต้นไม้" เป็นสัญลักษณ์ของชีวิต มีเรื่องราวจากที่แห่งหนึ่งเล่าว่า มีคนผู้หนึ่งได้ฝากจิตสำนึกของตัวเอง ไว้กับกิ่งก้านของต้นไม้สีขาวก่อนจะจากไป ด้วยเหตุนี้ ชีวิตและความหวังจะไม่มีวันสูญสลาย กิ่งก้านนั้นจะเติบโต แตกหน่อในที่ที่มีแสงแดดสาดส่องและสายฝนโปรยปราย แล้ววันหนึ่งมันจะผลิดอกออกผลในที่สุด
"ต้นไม้" ก็ยังเป็นสัญลักษณ์แห่งปัญญาอีกด้วย ในตำนานหนึ่งเล่าว่า นักปราชญ์ที่ห้อยกลับหัวอยู่บนต้นไม้ ได้รับความรู้เกี่ยวกับวิธีการจารึกอักษรรูน เพื่อควบคุมวาจาสิทธิ์ และอาณาจักรที่สร้างขึ้นตามรากของแมกไม้ ก็เห็นความลับของมารร้ายในที่สุด
ความรู้ ความทรงจำ และประสบการณ์ทั้งหมด ที่หลั่งไหลอยู่ในรากของต้นไม้ยักษ์นี้ เปรียบเสมือนสายน้ำที่ไหลลงสู่แม่น้ำ แม่น้ำไหลสู่มหาสมุทร จากนั้นก็ระเหยกลายเป็นน้ำฝนและตกลงสู่พื้นโลก เฉกเช่นเดียวกับชีวิต