World-Remaking Deliverer

หมอกยามค่ำคืนของ Oronyx พันเกี่ยวกิ่งก้านของต้นกระวาน
วีรชนผู้กอบกู้ได้ลงมาเยือนห้วงลึกแห่งชะตาจากนอกท้องฟ้า พร้อมกับกล่องดำ

{F#เธอ}{M#เขา}มาตามคำพยากรณ์ศักดิ์สิทธิ์ แต่ในเวลานั้น เหล่านักบวชกลับหวาดกลัว ที่จะพูดถึงเรื่องนอกท้องฟ้า
"อย่าพูดถึงท้องฟ้าเสียงดังเชียว เพราะ Aquila ผู้หวาดระแวง จะลงทัณฑ์ด้วยสายฟ้าอย่างไม่ลังเล"
เมื่อได้ฟังคำพูดนี้ ผู้กอบกู้ที่แสนมั่นใจในตนเอง ก็ตอบกลับด้วยความโกรธว่า:
"ผู้พยากรณ์แห่งหายนะ คงไม่เคยคิดใช่ไหมละว่า เทพเจ้าก็ควรเกรงกลัว การลงทัณฑ์จากบุตรแห่งมนุษย์เช่นกัน"

บนกำแพงเมือง ผู้กอบกู้ได้เห็นรุ่งอรุณสีกุหลาบ ทะยานขึ้นมาจากขอบฟ้า
"อันดับแรกเลยคือ Nikador ผู้กุม 'ปฏิปักษ์'
ขอภาวนาให้เขานำเกียรติยศมาสู่ตัวเอง หาใช่ความบ้าคลั่ง"
ผู้กอบกู้ถอดหมวกคลุมศีรษะออก แล้วขว้างหอกยาวออกไป
เงาที่โผทะยานนั้น ประดุจหมาป่าเดียวดายยามต้นฤดูใบไม้ผลิ ที่พุ่งสู่เมืองปราการ Kremnos ทะลวงผ่านตรอกซอกซอย

"ด้วยนามแห่ง Mnestia! หากเส้นด้ายแห่งโชคชะตาขาดสะบั้นแล้ว ฉันจะสานต่อบทใหม่ให้เอง"
เสียงคำรามแห่งราชาผู้บ้าคลั่งดังก้องมาแต่ไกล หอกยาวประกาศกร้าวถึงการเดินทาง ก่อนที่จะเริ่มก้าวเดินเสียอีก
"พวกพ้องผู้สืบสายโลหิตทองที่อยู่เคียงข้างฉัน กำลังรอคอยอยู่ระหว่างทาง ฉันต้องออกเดินทางแล้ว"

เหล่านักบวชของ Janus จ้องมองผมสีเทาของผู้กอบกู้ พวกเขาโห่ร้องด้วยความยินดี
ราวกับเมล็ดพืชแห้งเหี่ยว ที่ได้รับการหล่อเลี้ยงอีกครา