ชุดบทกวีแห่ง Belobog "บันทึกของตัวตุ่น"

การเดินทางในแดนเหนือของ Snowfield

ครั้งหนึ่งฉันเคยจ้องมองแผ่นหลังของยอดเขาหิมะ ธารน้ำแข็งไม่เคยไหลหลั่งเป็นบทนำ แต่ฟากฟ้ายามราตรีกลับมีดวงตาของผู้อื่น เมฆหมอกปกคลุมช่างก่อสร้างในหมู่บ้าน ผู้เดินทางลอบมองอดีตแห่งอำพัน การเดินทางของหัวใจ คือคำสัตย์จากใจฉัน ครั้งหนึ่งฉันเคยจ้องมองแผ่นหลังของยอดเขาหิมะ ในวันที่ลมเหนือพัดพาเสียงเพลงของฉันไป ผืนดินและนกบินล้วนเงียบสงัด สันหลังของโลกอยู่ในสายแร่เหล่านั้น เหนือหมู่ดาวและใต้ฟืนไฟ หล่อหลอมความทรงจำในนามของช่างตีเหล็ก และมอบความหมายด้วยเปลวไฟอันโชติช่วง ฉันขุดอุโมงค์ เธอสร้างกำแพง ฉันขุดอุโมงค์ เธอสร้างกำแพง สักวันกำแพงจะพังลง สักวันน้ำตาจะร่วงหล่น จุดจบสุดท้ายถูกสลักไว้ในที่ราบห่างไกล รอคอยให้กลอนบทนี้ดับแสงลง จนกระทั่งยอดเขาหิมะหลับตา และบุปผามลายสิ้น