จดหมายสั่งเสีย

จดหมายสั่งเสีย

Chironome ที่รัก ฉันเดาว่านายคงไม่มีโอกาสได้อ่านจดหมายฉบับนี้อีกแล้ว แต่หลังจากที่คิดอยู่นาน สุดท้ายฉันก็ตัดสินใจจะเขียนสิ่งเหล่านี้ลงไป จนถึงวันนี้ ฉันติดอยู่ในห้องนี้มาสิบวันแล้ว อาหารหมดไปตั้งแต่เมื่อสามวันก่อน และน้ำสะอาดก็เพิ่งหมดไปเมื่อวานเช่นกัน หากเป็นแบบนี้ต่อไป มีหวังคงมีผลลัพธ์สองอย่างเท่านั้น นั่นคือ หนึ่งฉันอยู่รอความตายอยู่ในกรงที่ปลอดภัยนี้อย่างอัปยศอดสูต่อไป หรือสอง ฉันวิ่งหนีออกไปทางประตูและถูกบริวารไททันที่บ้าคลั่งฉีกเป็นชิ้นๆ ฉันเดาว่านายจะต้องหัวเราะเยาะฉันแน่ๆ เหมือนกับที่ฉันเคยหัวเราะเยาะ Ulixes... คนขี้ขลาดที่ถูก Nikador รังเกียจอยู่บ่อยๆ แต่จะว่าไปแล้วก็ตลกดีเหมือนกันนะ จู่ๆ วันนี้ฉันก็เข้าใจความรู้สึกของทหารหนีทัพคนนั้นแล้วล่ะ ฉันไม่กลัวการบาดเจ็บหรือเสียเลือดอะไรเลย เพราะนั่นเป็นข้อพิสูจน์ถึงความกล้าหาญ ฉันอยากตายอย่างหาญกล้า เพราะนั่นเป็นสัญลักษณ์ของเกียรติยศ แต่... ในฐานะชาว Kremnos ที่ "ยอมสู้จนตัวตายในสงคราม ดีกว่ากลับไปอย่างไร้เกียรติ" แล้ว ฉันยอมรับว่าตอนนี้ฉันเริ่มขี้ขลาดแล้วล่ะ บริวารพวกนั้นเคยเป็นร่างจำแลงของความรุ่งโรจน์และความกล้าหาญ แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นสัตว์ร้ายโสโครกและปีศาจไร้ประโยชน์... ในฐานะนักรบ ฉันไม่เคยกลัวความตายอันห้าวหาญ แต่ฉันทนไม่ได้ที่เมืองปราการ Kremnos และเทพที่เราเคารพนับถือจะกลายเป็นสิ่งที่ไร้ศักดิ์ศรีเช่นนี้ สุดท้าย... ฉันดีใจที่นายติดตามท่านไปยัง Okhema แม้ว่าที่นั่นจะไม่ใช่บ้านเกิด แต่ก็ไม่มีคลื่นทมิฬและสัตว์ประหลาด ความปรารถนาสุดท้ายของฉันในตอนนี้ คือขอให้นายมีความสุขและสุขภาพแข็งแรงตลอดไป พี่ชายที่รักนาย Hyles