บันทึกการบุกเบิก Amphoreus: ก่อนยุคนิรมิตใหม่

บันทึกการบุกเบิก Amphoreus: ก่อนยุคนิรมิตใหม่

... เพราะถูกโจรล่าเปลวไฟขัดขวาง "ยุคนิรมิตใหม่" ที่ชาติก่อนไม่มีโอกาสได้เห็น ไม่คิดว่าชาตินี้จะได้มาเห็นกับตาตัวเอง จะว่าไปก็แปลกดี นึกไม่ถึงว่าฉันเองก็เริ่มชินกับคำพูดเกี่ยวกับ "ชาติก่อนชาตินี้" แล้ว บางทีอาจเป็นเพราะหลังจากแบกรับเชื้อไฟปฐพี เลยทำให้ฉันยิ่ง "รวมเลือดหลอมกระดูก" เข้ากับ Amphoreus มากกว่าเดิมสินะ? หรือไม่ก็เพราะการเดินทางครั้งนี้ ได้ปลุกความทรงจำเกี่ยวกับการลอกคราบเกิดใหม่ของฉันขึ้นมาจริงๆ? ฉันไม่ได้ตั้งใจจะเขียนบันทึกการบุกเบิกให้กลายเป็นการพูดคนเดียวหรอกนะ นั่นเป็นเรื่องที่ March ชอบทำต่างหาก *นี่! การเขียนของฉันน่ะ เรียกว่าเป็นสำนวนเขียนที่มีชีวิตชีวา และเต็มไปด้วยความร่าเริงต่างหากย่ะ~* นับตั้งแต่กลับมาจากรถไฟและดำดิ่งสู่กระแสความทรงจำ เหตุการณ์ประหลาดๆ ก็เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง ถ้าไม่จดบันทึกแต่ละอย่างเอาไว้ คาดว่าคงจะขาดความเป็นกลางไปได้ ในระหว่างเข้าไปในลานพฤกษ์ ฉันได้พบกับ "Dan Feng" ซึ่งเป็นอดีตที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงตลอดกาลนั้นอีกครั้ง ฉันไม่เคยคิดมาก่อนว่าร่างกายนี้ จะจดจำภาพเหล่านั้นได้ชัดเจนถึงขนาดนี้ หากย้อนกลับไปได้อีกครั้ง ยังจะเลือกปกป้องเพื่อนพ้องแม้ต้องแลกด้วยการสละทุกสิ่งหรือเปล่า? ฉันถาม Terravox ด้วยคำถามพวกนั้นที่ "Dan Feng" เคยถามฉัน บางที... นี่ก็อาจเป็นการถามตัวเองอีกครั้งเหมือนกัน ตอนที่ Terravox ให้คำตอบ ฉันก็ยืนยันการตัดสินใจของตัวเองได้แล้ว... และไม่ว่าจะตอบอีกสักกี่ครั้ง คำตอบของฉันก็จะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง *ถ้ามาถามพวกเราละก็ คำตอบก็ต้องเป็น... ใช่ อย่างแน่นอน!* พอรู้ว่า {NICKNAME} ตกสู่ท่ามกลางกระแสความทรงจำของ "กาลเวลา" ซึ่งผู้ที่สร้างโลกแห่งกระแสความทรงจำนั้นร่วมกับ Evernight ก็คือ Terravox... ตอนนี้พอคิดดูแล้ว นึกไม่ถึงว่าครึ่งเทพแห่ง "ปฐพี" นั่น จะผูกพันต่อแผ่นดิน Amphoreus ถึงขนาดนี้... เพราะเขาวงกตขนาดยักษ์ท่ามกลางกระแสความทรงจำ ก็คือปฐพีนั่นเอง ส่วน {NICKNAME} ก็อยู่ที่ใดที่หนึ่งในนั้น สิ่งที่ฉันทำได้มีเพียงใช้พลังของปฐพี ใส่ความคิดเข้าไปในต้นไม้ยักษ์ แล้วเดินทางไปทั่ว Amphoreus ตามประวัติศาสตร์ที่ Cerces ได้เป็นประจักษ์พยาน ในหนึ่งร้อยปีแรก ฉันไล้ปลายนิ้วไปตามทุกเส้นทางที่พวกเราเคยก้าวผ่าน ไถ่ถามลำธาร ป่าเขา ตัวเมือง และสรรพชีวิตที่อยู่อาศัยในนั้น และยังสอบถามข่าวคราวจากหินกรวด แหล่งแร่ และเทือกเขาจากโบราณกาลอันไกลโพ้น แต่ก็ยังเปล่าประโยชน์ ในหนึ่งร้อยปีที่สอง ฉันสัมผัสคลื่นสมุทรด้วยฝ่ามือ และทอดสายตาไปยังท้องฟ้า ตามหมู่ปลาไปส่องสำรวจมหาสมุทรที่ลึกที่สุด เหม่อมองท้องนภาอันกว้างใหญ่ไปกับเมฆหมอกที่ลอยสูง แต่กลับไร้ประโยชน์ ด้วยเหตุนี้ กาลเวลาจึงค่อยๆ กัดกร่อนความตั้งใจตอนเริ่มออกเดินทางของฉัน ฉันหลงอยู่ท่ามกลางชั้นหินโบราณ แต่หากอยากจะตามหาใครสักคนที่ถูกลืมเลือนในกระแสความทรงจำ สิ่งเดียวที่ฉันจะพึ่งพาได้ ก็มีเพียงความทรงจำที่มีร่วมกันกับ {NICKNAME} พวกมันผุดพรายขึ้นภายในหัวของฉันไม่ขาดสาย และคอยปลุกความตั้งใจเดิมในการเดินทางของฉันอยู่ตลอด ในที่สุดมันก็นำทางให้ฉันได้พบกับ {NICKNAME} โชคดีที่ถึงกระแสความทรงจำนั้นจะไร้ที่สิ้นสุด แต่ความทรงจำก็เหมือนโคมไฟตามถนนสายยาว ฉันหาอีกฝ่ายจนเจอ และได้ร่วมมือกันปลุก March 7th ให้กลับมาอีกครั้ง นับตั้งแต่ออกเดินทาง ฉันก็รู้แล้วว่าการเดินทางเกือบพันปีนั้น กลับเป็นเวลาเพียงชั่วพริบตาที่ด้านนอกกระแสความทรงจำ ทว่าประสบการณ์ที่จวนจะทำลายความมุ่งมั่น ยังคงชวนให้ใจหาย แต่ฉันไม่มีเวลามาสนใจอะไรมากมายขนาดนั้นแล้ว *ขอโทษจริงๆ ที่สร้างปัญหาให้ทุกคนตั้งมากมายขนาดนี้... แต่จะว่าไปแล้ว ฮิๆ... ฉันนี่เป็นสาวน้อยผู้มีพลังลึกลับซ่อนอยู่จริงๆ ด้วยแหละ!* พอเขียนมาถึงตรงนี้ คุณ Cyrene และ {NICKNAME} ก็ได้เตรียมการสำหรับ "ยุคนิรมิตใหม่ครั้งสุดท้าย" เสร็จสิ้นแล้ว ...อีกอย่าง March 7th ก็ร่ำร้องจะ "อ่าน" บันทึกการบุกเบิกที่ไม่ได้ "สัมผัสมานาน" นี้ด้วย เพราะงั้นขอจบการเขียนไว้เท่านี้ก่อน *ถูกต้อง เวลานั้นมาถึงแล้ว... เพื่อ Amphoreus และเพื่อบุกเบิกวันพรุ่งนี้ที่สดใส!*