บันทึกการเรียนศาสตร์ศิลป์ (เศษหน้ากระดาษ)

บันทึกการเรียนศาสตร์ศิลป์ (เศษหน้ากระดาษ)

ทบทวนบทเรียนที่แล้ว จินตรังสรรค์ประกอบด้วยพลังปรารถนา เมื่อกลุ่มเมฆพลังปรารถนาเกิดเป็นจินตรังสรรค์ตามธรรมชาติ จำนวนของผู้ที่ถือกำเนิด จะขึ้นอยู่กับปริมาณรวมของพลังนั้น อาจสุ่มตั้งแต่หนึ่งชีวิตไปจนถึงหลายร้อยชีวิต ซึ่งมีค่าพลังปรารถนาพื้นฐานแตกต่างกันไป แต่ถ้าเป็นการรังสรรค์โดยจิตรกร ไม่ว่าในการวาดหนึ่งครั้ง จะสาดเทพลังปรารถนาลงไปมากเพียงใด พลังทั้งหมดก็จะถูกหล่อเลี้ยงให้แก่ปัจเจกหนึ่งเดียวเท่านั้น รูปลักษณ์ก็จะถูกกำหนดโดย ลายเส้นของภาพวาดและสภาพจิตใจของจิตรกรขณะที่รังสรรค์ ※ มีกรณีพิเศษบางส่วนที่เป็นข้อยกเว้น หัวข้อบทเรียนนี้ ขั้นตอนจริงของการทำจินตรังสรรค์ (ออกสอบ!!!) 1. ดูดซับปรารถนา แค่เกินค่ามาตรฐานต่ำสุดมาก็พอแล้ว การดูดมามากหรือน้อย ไม่ส่งผลต่อขนาดของจินตรังสรรค์ ระวังเรื่องความปลอดภัย เคยมีนักเรียนคนหนึ่งทำชั้นวางสีล้ม เขาเลยต้องทำงานเป็นสตรีมเมอร์อยู่พักใหญ่ เพื่อหาพลังปรารถนามาชดใช้คืน 2. อธิษฐานปรารถนา ※ กำหนดแนวคิดเกี่ยวกับจินตรังสรรค์ที่ต้องการสร้าง ① มันถือกำเนิดขึ้นจากความปรารถนา/ความรู้สึกแบบไหน? ② ความปรารถนานี้ใหญ่แค่ไหน? ③ ความรู้สึกที่ทุ่มเทลงไป มีน้ำหนักมากแค่ไหน? ④ มีพื้นฐานความรู้ความเข้าใจอยู่แล้วหรือไม่? (มันกำหนดว่าจินตรังสรรค์ จะสามารถดูดซับพลังปรารถนาจากที่อื่นได้ไหม) ยิ่งการออกแบบในส่วนนี้เสถียรมากเท่าไหร่ จินตรังสรรค์ที่เกิดขึ้น ก็จะสามารถรักษารูปร่างไว้ได้นานขึ้น การทดลอง ใช้พลังปรารถนาจำนวนมากวาดเป็นรูปร่างนามธรรมแบบง่ายๆ ระหว่างนั้นทำให้สมองว่างเปล่าเข้าไว้ ผลลัพธ์: กำเนิดภูตธุลีที่ "แข็งแรง" มากๆ ขึ้นมา และกระโดดโลดเต้นออกไปจากห้องเรียน 3. รังสรรค์รูปกาย กระบวนการวาดที่สำคัญที่สุด และเป็นการกำหนดบุคลิกของจินตรังสรรค์ รวมถึงความประทับใจแรกที่มอบให้ผู้คน ปัจจัยหลักที่มีผลกระทบคือเรื่องเทคนิค: เทคนิคดั้งเดิม — เช่น ภาพวาดสีน้ำมันหรือภาพวาดแบบ Xianzhou จะสร้างจินตรังสรรค์ที่เข้าใจธรรมชาติมนุษย์มากขึ้น หรือแม้แต่มีชีวิตเป็นนิรันดร์ด้วย (แต่ก็จะดื้อมาก) • ออร์ค • เหมียวย่อง พอเข้าใจแล้ว งั้นไปแกล้งเพื่อนออร์คของฉัน บอกเขาว่าเป็นพวกสายดั้งเดิมดีกว่า เทคนิคสมัยใหม่ — เช่น ศิลปะนามธรรม ศิลปะแนวคิด และอื่นๆ เหมาะกับการสร้างจินตรังสรรค์ที่มีประโยชน์ใช้สอยมากกว่า (ปกติไม่สามารถคงรูปร่างไว้ได้นาน) • ไขควงที่ขันสกรูได้เอง • ห้องเรียนห้องนี้ (มิน่าล่ะ เพื่อนโต๊ะข้างๆ แอบเล่นเกมทีไรก็โดนครูจับได้ทุกที ที่แท้บนเพดานก็มีดวงตาแอบมองอยู่นี่เอง อย่ามาจ้องฉันนะ ฉันกำลังตั้งใจจดบันทึกอยู่) ภาพวาดดิจิทัลก็ทำให้เกิดจินตรังสรรค์ได้ แต่จะผนึกวิญญาณได้ในภายหลังเท่านั้น (__) (oo) /-------\/ / || || * ||----|| ~~ ~~ วัวน้อยที่ฉันวาด 4. การผนึกวิญญาณ (ผสานได้) "สาดเท" พลังปรารถนาเพื่อให้การจินตรังสรรค์เสร็จสมบูรณ์ เน้นใช้ความรู้สึกเป็นหลัก เหมาะกับลงมือปฏิบัติมากกว่าการเรียนรู้จากทฤษฎี จิตรกรบางคนมักผสมพลังปรารถนาลงในสี หรือจุ่มพลังปรารถนามาวาดภาพโดยตรง (เรียกว่าเทคนิค "จิตรกรรมวิญญาณ") ขั้นตอนนี้ข้ามได้ ※ การผนึกวิญญาณภายหลัง ชดเชยคุณสมบัติพิเศษของจิตรกรรมวิญญาณที่ว่า ถ้าเกิดวาดอยู่ดีๆ แล้วดันว่อกแว่กขึ้นมา เจ้าผลงานที่ยังวาดไม่เสร็จพวกนี้ ก็จะงอกขาแล้วแอบวิ่งหนีไป (จินตชนดังๆ หลายสายพันธุ์ ก็เกิดจากภาพที่ยังไม่เสร็จพวกนี้ จึงไม่สามารถยืนยันได้ว่าเป็นข้อเสีย) 5. การให้อาหาร ในเนื้อหาที่อ่านล่วงหน้าไม่มีข้อนี้ ต้องเป็นประเด็นสำคัญแน่ ไม่สอบ ไม่ต้องจำ อาจารย์จำความชอบของจินตชนได้เยอะขนาดนี้เลย แล้วเราคงต้องจำด้วยรึเปล่า? พวกเพื่อนๆ เพิ่งได้รับข้อความกลุ่มจากอาจารย์ว่า เธอกำลังต่อสู้กับสิ่งผิดปกติที่เมืองทวิมิติอยู่ เลยจะมาสายครึ่งคาบ เอ้า แล้วคนที่สอนอยู่ตอนนี้คือใคร? เดี๋ยวนะ ทำไมอาจารย์ถึงเริ่มเต้นรำซะล่ะ เรื่องหรรษาของปีนี้: มีจินตชนผิดแปลกตัวหนึ่ง แปลงกายเป็นอาจารย์มาเนียนสอนพวกเราอยู่ทั้งคาบ แต่ไม่มีใครดูออกสักคน แถมยังสอนได้ดีกว่าอาจารย์ตัวจริงอีก