นิทานของ Aha

นิทานของ Aha

* หนังสือตลกที่รวบรวมวีรกรรมต่างๆ ของ Aha หลังจากผ่านการลงมติเสียงสาธารณะถึงสองครั้ง เหล่า Masked Fools ต่างก็มีมติเอกฉันท์ว่า เรื่องตลกในเล่มนี้ไม่ขำเลยสักนิด ด้วยเหตุนี้จึงเปลี่ยนชื่อเป็น "ชุดนิทาน" แทน * เรื่องราวจากอาณาจักร Morrowen Aha เดินทางในทะเลทรายเป็นเวลา 9 วัน 9 คืน ทั้งหิวทั้งกระหาย ทันใดนั้น เขาก็เห็นงูยักษ์ Aha จึงพูดกับงูตัวนั้นว่า "เจ้างูยักษ์เอ๋ย ถ้ายอมให้ข้าดื่มน้ำสักคำ ข้าจะให้อะไรก็ได้ที่เจ้าต้องการ" งูยักษ์กัดเกล็ดของตัวเองจนแตก แล้วให้ Aha เลียเลือดที่ไหลออกมา Aha อิ่มท้องแล้ว แต่กลับรู้สึกว่าเจ้างูยักษ์ตัวนี้ช่างเลิศรสเหลือเกิน จึงพุ่งเข้าใส่งูยักษ์และพยายามเข่นฆ่ามัน เจ้างูยักษ์แผดร้องด้วยความโกรธาว่า "เจ้ามันไร้ยางอาย! กินอิ่มแล้วยังอยากสนองความโหย ถ้าโลภมากขนาดนี้ ก็อย่าหวังจะได้กินอีกเลย" เจ้างูยักษ์บอกให้เขาทำตามคำมั่นสัญญา แล้วอ้าปากงับศีรษะของ Aha จนหายเข้าไปในลำคอเพียงคำเดียว Aha ที่ไม่มีปากก็ไม่อาจลิ้มรสสิ่งใดได้อีก ทำได้เพียง "นึกถึงรสชาติ" เมื่อครู่ไปตลอดกาลไม่มีที่สิ้นสุด และนี่ก็คือที่มาของ "Aha ช่างขายหน้าเสียจริงๆ" เรื่องราวจากอารามกงล้อสีชาด ฉันเคยได้ยินมาว่า ครั้งหนึ่งมีเด็กรับใช้ในงานเลี้ยงชื่อ Vragi ไปเข้าเฝ้าเจ้าแห่งภิรมย์ เขากราบไหว้และถามว่า: ต้องทำอย่างไรจึงจะได้สภาวะจิตแห่งปิติสุข? เจ้าแห่งภิรมย์กล่าวว่า: ผู้ที่เสพสุขเพราะรู้แจ้งในสุข คือปิติสุขทางโลก ผู้ที่เสพสุขแม้รู้แจ้งในทุกข์ คือปิติสุขโดยธรรมชาติ ผู้ที่รู้แจ้งทั้งสุขและทุกข์ ทว่าใจมิได้ยึดเหนี่ยวอยู่กับสิ่งใด แต่ยังเกิดใจปิติสุขได้ คือปิติสุขอันแท้จริง เด็กน้อย เจ้าถามสิ่งนี้ เจ้าแสวงหาสิ่งใดอยู่? Vragi ตอบว่า: ฉันปรารถนาความปิติสุขที่แท้จริง เจ้าแห่งภิรมย์กล่าว: ดูก่อน ผู้ดีงาม! ตราบที่ยังมีลมปราณสถิตอยู่ในสิ่งที่มีมโนวิญญาณ ย่อมตั้งอยู่ในปีติเสมอ ที่เป็นอยู่นั้นเพียงพออยู่แล้ว ไยแสวงปัจเจกภายนอก! Vragi รู้สึกสงสัยอย่างยิ่ง จึงถามต่อว่า: หากเป็นเช่นนั้น ต้องทำอย่างไรจึงจะดำรงอยู่ในจิตใจที่มีปิติสุขอันแท้จริงได้? เจ้าแห่งภิรมย์ยกจอกทองคำขึ้นแล้วกระดกน้ำอมฤตจนหมด จากนั้นเลิกคิ้วพลางถลึงตาอย่างดุดัน พร้อมเปล่งเสียงประกาศก้องว่า: ฮึ่ม จงหัวเราะ! เมื่อเด็กน้อย Vragi ได้ยินคำนี้ จิตใจก็เบิกบานขึ้น และเข้าใจอย่างถ่องแท้ จึงหัวเราะเสียงดังกังวานแหลมสูงอย่างไพเราะ เจ้าแห่งภิรมย์ก็หัวเราะพลางกล่าวว่า: บัดนี้เจ้าบรรลุแล้ว! พลันนั้น เสียงหัวเราะกังวานก็แผ่ซ่านทั่วสุญญตา ไหลวนทั่วทศทิศมิขาดสาย ยาวนานนับร้อยวัน ไม่ว่าผู้ชราหรือเด็กเล็ก เมื่อได้สดับฟังต่างก็แย้มยิ้ม บังเกิดปิติสุขขึ้นในจิตโดยพร้อมเพรียงกัน เรื่องราวจาก Holstein กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว จักรวาลเคยเป็นสถานที่ที่ไร้ซึ่งความรื่นรมย์ เหล่าเทพดาราต่างเคร่งขรึมเย็นชา ส่วน Leviathan ก็เป็นพวกโง่เง่าที่กินแต่ของไร้รสชาติ จนกระทั่งวันหนึ่ง Aha ไปหาดวงดาวที่ส่องแสงเจิดจ้าที่สุด แล้วแอบเล่าเรื่องตลกข้างหูมัน ดวงดาวดวงนั้นหัวเราะตัวสั่น พลางโคจรพาดผ่านท้องนภาไป เมื่อได้ยินเสียงแห่งความขบขันนั้น ดาวดวงอื่นๆ ในจักรวาลก็พากันหัวเราะร่าตามไปด้วย นับแต่นั้นมา ทั่วทั้งจักรวาลก็ถูกเติมเต็มด้วยเสียงหัวเราะชั่วนิรันดร์ เรื่องราวจาก New Londinium Aha จำแลงเป็นขอทานนอนหลับอุตุอยู่ริมถนน ทหารยามคนหนึ่งก็เดินเข้ามา แล้วใช้พานท้ายปืนเคาะหัวของเขา "เทพหรรษาผู้อยู่เบื้องบน ท่านผู้นำจะผ่านทางนี้แล้ว อย่าทำลายบรรยากาศปิติสุขสิ" Aha พลิกตัวหาว แล้วระเบิดดาวเคราะห์ทิ้ง "เทพหรรษาผู้อยู่ที่นี่แล้ว Aha จะผ่านทางนี้ อย่าทำลายบรรยากาศปิติสุขสิ" เรื่องราวจากวงแสงประกายแก้ว Aha จำแลงร่างนับหมื่นล้านใบหน้า เดินไปบนดวงดาวนับหมื่นล้านดวง กว่าพันยุคอำพันผ่านไป ไม่เคยมีผู้ใดค้นพบร่องรอยของเขา จนกระทั่งนักแสดงโศกคนหนึ่งเดินมาหาเขา "เจ้าตามหาข้าเจอได้ยังไง?" Aha ถาม "ผู้ติดตามของท่านตามหาท่านในที่ที่มีเสียงหัวเราะมากที่สุด แต่ฉันทำตรงกันข้าม เมื่อเสียงร้องไห้ของเด็กๆ สิ้นสุด ย่อมมีเสียงหัวเราะระเบิดตามมาเป็นธรรมดา เมื่อนั้นท่านจะไม่มีที่หลบซ่อน" นักแสดงโศกตอบ "แล้วเจ้าต้องการอะไร? จะเล่าโศกนาฏกรรมนิรันดร์ให้ฟัง เหมือนพวกพ้องเจ้า เพื่อพยายามให้ข้าหลั่งน้ำตาเหรอ?" Aha ถาม "ฉันไม่ต้องการอะไรเลย" นักแสดงโศกพูดด้วยรอยยิ้ม "เพราะฉันเห็นหยดน้ำตาของเทพแห่งปิติสุขจากเสียงร้องไห้ของเด็กๆ แล้ว"