Jahoda

ตอนที่ผู้คนในเมือง Nasha เอ่ยถึงพนักงานประจำเพียงคนเดียวของ "เคหาสน์แห่งความลับ" คนนั้น แม้จะยอมรับในความสามารถ "บางส่วน" ของ Jahoda แล้ว แต่พวกเขาก็มักจะอดสงสัยไม่ได้ ว่าทำไมเจ้าของ "เคหาสน์แห่งความลับ" ถึงได้จ้าง Jahoda เป็นพนักงานประจำเพียงคนเดียว? ถึงแม้ว่าสาวน้อยผู้ปากไม่มีหูรูดและซุ่มซ่ามคนนั้นจะพูดอยู่เสมอว่า ตัวเองเป็น "จอมโจรผู้ลักขโมยไปทั่ว Nod-Krai" บ้างล่ะ เป็น "เจ้าถิ่นผู้รู้ลึกรู้จริงเรื่องผู้คนใน Nod-Krai" บ้างล่ะ หรือเป็น "สายข่าวผู้มีเส้นสายกว้างขวาง" บ้างล่ะ แต่คำพูดพวกนี้อย่างมากก็หลอกได้แค่คนต่างถิ่นเท่านั้น ไม่น่าจะหลอกคุณ Nefer ได้หรอกมั้ง? "เอาเป็นว่า เชื่อในสายตาของฉันละกัน" ...คุณ Nefer มักจะตอบกลับคู่ค้าที่ยังคงเคลือบแคลงสงสัยด้วยรอยยิ้มเช่นนี้เสมอ ส่วนในบางวันที่ซวยมากเป็นพิเศษ Jahoda ที่เพิ่งไปทำคำขอแล้วล้มเหลวไม่เป็นท่ากลับมา ก็จะถามเจ้านายสุดที่รักของเธอด้วยความเป็นกังวลว่า: "เจ้านาย คงจะไม่ไล่ฉันออกใช่มั้ย..." "จะเป็นไปได้ยังไงกัน?" เจ้านายสุดที่รักของเธอจะตอบกลับพร้อมรอยยิ้มว่า: "ถ้าขาดเธอไป แล้วใครจะแปรงขน เติมอาหาร เติมน้ำให้ Ashru ล่ะ แล้วจะรับประกันคุณภาพการนอนของฉัน ผู้เป็นเจ้านายของเธอได้ยังไง?" "คะ...แค่เพราะเรื่องนี้เนี่ยนะ?" "เมี้ยว! เมี้ยว..." "เหวออ! เจ้าแมวโง่ Ashru ลงมาจากหัวฉันเดี๋ยวนี้นะ! ฉันเพิ่งจะถักเปียใหม่เสร็จเองนะ!" เหมือนเช่นทุกครั้ง Jahoda คว้าหมับเข้าที่ Ashru ที่จงใจมาก่อกวนได้ในทันที พลางตะโกนโหวกเหวกว่าจะจับมันไปอาบน้ำ Ashru เห็นว่าท่าจะไม่ดีจึงดิ้นรนสุดชีวิต ทำให้ขนแมวกระจายติดเต็มตัว Jahoda ไปหมด Nefer มองอยู่ข้าง ๆ พลางเท้าคางและยิ้มออกมา ...สาวน้อยคนนี้ เป็นหนึ่งในไม่กี่คนใน Nod-Krai ที่สามารถ กระตุ้นความอยากรู้อยากเห็นของเธอได้ "Jahoda สุดท้ายแล้ว เธอจะหล่อหลอมตัวเอง ให้กลายเป็นคนแบบไหนกันนะ?" เสียงพึมพำแผ่วเบาถูกกลืนหายไปใน เสียงทะเลาะกันของคนหนึ่งคนกับแมวหนึ่งตัว แต่ Nefer รู้ดีว่า สักวันหนึ่ง Jahoda จะได้ยินประโยคนี้ "...แล้วเธอน่ะ จะสร้างความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ แบบไหนออกมาได้กันนะ?"