Illuga

ฤดูใบไม้ผลิของ Nod-Krai นั้นโหดร้ายมาก ต่างจากแดนเหนือที่ปกคลุมไปด้วยหิมะขาวโพลนตลอดทั้งปี ซึ่งไม่เคยให้ความหวังใด ๆ แก่สิ่งมีชีวิตในผืนดินมาตั้งแต่แรก ฤดูใบไม้ผลิของ Nod-Krai กลับมอบความหวังจอมปลอมให้แก่ผู้คนเสมอ เมื่อฤดูหนาวอันหนาวเหน็บเพิ่งผ่านพ้นไป น้ำจากดินเยือกแข็งที่ละลายซึมลงสู่ผืนแผ่นดิน เมล็ดพันธุ์ที่ถูกฝังลึกอยู่ใต้ดินตั้งแต่ปีก่อน ได้ลิ้มรสความหวานชื่นและความชุ่มชื้นอีกครั้ง มันมักจะคิดไปว่า ศัตรูที่ทำลายลำต้นและใบของพวกมัน ได้หายไปตามกาลเวลาแล้ว ด้วยเหตุนี้ หน่อใหม่ทั้งหมดจึงดิ้นรนสุดกำลัง เพื่อโผล่หัวขึ้นมาจากรอยแตกของผืนดิน และหายใจรับอากาศบริสุทธิ์ที่ไม่ได้สัมผัสมานาน แต่นั่นเป็นเพียงความเข้าใจผิดที่หลอกตัวเอง เป็นกับดักที่วางไว้สำหรับผู้ที่ไม่รู้เวล่ำเวลา น้ำค้างแข็งในต้นฤดูใบไม้ผลิเพียงคืนเดียว ก็สามารถลบล้างความพยายามทั้งหมดของพวกมันได้ ทิ้งไว้เพียงความเหี่ยวเฉา ความพังทลาย และความว่างเปล่าเท่านั้น ฤดูใบไม้ผลิของ Nod-Krai นั้นเจ้าเล่ห์นัก แต่หากผ่านพ้นลมพายุและน้ำแข็งที่ไร้สาเหตุครั้งแล้วครั้งเล่า และรอดชีวิตจากความโหดร้ายที่แม้แต่ผืนดินยังรู้สึกเหนื่อยล้ามาได้ แม้แต่ Winter Icelea ที่ธรรมดาที่สุด ก็จะได้รับแสงอาทิตย์ของตัวเองในโลกหลังความวิบัติ นี่คือรางวัลตอบแทนสำหรับความเข้มแข็งหรือความกล้าหาญ บางครั้งสองสิ่งนี้ก็ไม่ได้แตกต่างกันมากนัก อาจเป็นเพราะเหตุนี้ ผู้เฝ้าประภาคารแห่ง Nod-Krai จึงมักเปรียบตนเองกับ Winter Icelea แต่มี Winter Icelea เพียงไม่กี่ต้นเท่านั้น ที่สามารถผ่านพ้นฤดูหนาวอันโหดร้าย และความหนาวเหน็บในฤดูใบไม้ผลิได้ ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อเทียบกับต้นหญ้าแล้ว Illuga ที่เติบโตใต้ร่มประภาคารมาตั้งแต่เด็ก กลับปรารถนาที่จะเป็นแสงอาทิตย์มากกว่า ในตำนานอีกเรื่องหนึ่งที่แพร่สะพัดในหมู่ผู้เฝ้าประภาคาร แต่คนนอกแทบไม่มีใครรู้ นกไนติงเกลที่คาบไส้ตะเกียงที่กำลังลุกไหม้จะโบยบินขึ้นสู่ปลายราตรี กลายเป็นดาวตกพาดผ่านท้องฟ้า และแสงที่ส่องสว่างยามอรุณนั้น ก็มาจากฟางที่ติดไฟในปากของพวกมัน Illuga ไม่ได้บอกพ่ออย่าง Nikita ว่าเขาชอบเรื่องราวนี้มากกว่า